نصرالله مردانی (۱۳۲۶ در کازرون - ۱۳۸۲ در کربلا) چهره ماندگار ادبیات ایران در سال ۱۳۸۲ و شاعر ایرانی است. اشعار مردانی بیشتر در زمینهٔ حماسی و انقلابی است. نصراله مردانی از شاعران بنام معاصر است وی تحت تاثیر غزل های نو شاعر همشهری اش محسن پزشکیان به غزل روی آورد[۱] و به علت پیوند زیبای حماسه و غزل مشهور می‌باشد. کتاب «خون نامهٔ خاک» اثر مردانی در سال ۱۳۶۴ به عنوان کتاب برگزیدهٔ سال انتخاب شد. مردانی در سال ۱۳۸۲ در کربلا درگذشت و در کازرون به خاک سپرده شد.[۲] [۳] مقبرهٔ او در سال ۱۳۸۹ هنوز نیمه تمام است.[۴]ز آثار وی می‌توان به کتاب‌های قانون عشق، خون نامهٔ خاک، ستیغ سخن، چهارده نور ازلی، گل باغ آشنایی، حافظ از نگاه مردانی، آتش نی، قیام نور و سمند صاعقه اشاره کرد.کنگرهٔ ستیغ سخن هر ساله به منظور بزرگداشت نصرالله مردانی در شهرهای کازرون و شیراز برگزار می‌گردد.رامگاه مردانی در غرب شهر کازرون و در مجموعهٔ بوستان مردانی به مساحت ۱۲۰۰۰۰ متر مربع قرار گرفته‌است. آرامگاه مردانی ۸ سال پس از مرگ نصرالله مردانی همچنان نیمه تمام است.[۵]

آثار

  1. آتش نی (۱۳۷۰)
  2. خون نامهٔ خاک (۱۳۴۶): برندهٔ کتاب سال جمهوری اسلامی سال ۱۳۶۵
  3. ستیغ سخن (۱۳۷۱): تذکرهٔ منظوم که نام بیش از دوهزار شاعر از ظهور شعر تا زمان نیما و از بیش از یکصدوپنجاه تذکره نام برده شده است.
  4. غزل در آیینهٔ انقلاب
  5. قیام نور (۱۳۶۰)
  6. مجموعه‌های الماس آب
  7. حافظ از نگاه مردانی (تصحیحی ذوقی از دیوان حافظ)
  8. گل باغ آشنایی
  9. شهیدان شاعر
  10. قانون عشق

نمونه شعر

از خوان خون گذشتند صبح ظفر سواران
پیغام فتح دارند آن سوی جبهه یاران
در شط سرخ آتش، نعش ستاره می‌سوخت
خون‌نامهٔ نبرد است آیین پاسداران
در کربلای ایثار مردانه در ستیزند
رزم‌آوران اسلام با خیل نابکاران
در شام سرد سنگر روشن چراغ خون است
ای آب دیده، تر کن لبهای روزه‌داران
در رزمگاه ایمان با اسب خون بتازند
تا وادی شهادت این قوم سربداران
گلگونهٔ شهیدان با خون گل بشویید
تا سرخ‌تر نماید رخسار روزگاران
هابیلیان کجایید قابیل دیگر آمد
ننگ است جان سپردن در دخمهٔ تتاران
در بادهای سوزان نیلوفران خاکی
چشم‌انتظار آب‌اند ای روح سبز باران
ای ابر پرصلابت، آبی ز دیده بفشان
با مرگ لاله طی شد افسانهٔ بهاران
بی‌باوران عالم با چشم دل ببینید
آیینهٔ زمان است این پیر در جماران